Praca traktuje o przejawach zła w twórczości Miodraga Bulatovicia w perspektywie psychologii głębi spod znaku Carla Gustava Junga. Głównymi obszarami dociekań są manifestacje kategorii Cienia i archetypu. Analizie przejawów ponerologii, form obecności zła i złego towarzyszą odwołania do sfery ikonicznej. Literacka kreacja rozpatrywana jest również jako swoisty kod ikoniczny, którego axis mundi stanowi zło. Paradygmat sztuk wizualnych ukazany zostaje poprzez konfrontację prozy Bulatovicia z malarstwem Hieronima Boscha; makabryczny, odrażający i sadystyczny erotyzm z filozofią markiza de Sade. Całość zamyka fragment poświęcony rozważaniom dotyczącym złego demiurga, a sięgający do myśli filozoficznej E. Ciorana.
O Autorze
Emilian Prałat (ur. 1984), historyk sztuki, slawista.
(pdf)
Brak komentarzy
Bądź pierwszym komentującym.